پا به پای کودکی هایم بیا کفش هایت را به پا کن تا به تا قاه قاه خنده ات را ساز کن باز هم با خنده ات اعجاز کن پا بکوب و لج کن و راضی نشو با کسی جز عشق همبازی نشو بچه های کوچه را هم کن خبر عاقلی را یک شب از یادت ببر خاله بازی کن به رسم کودکی با همان چادر نماز پولکی طعم چای و قوری گلدارمان لحظه های ناب بی تکرارمان مادری از جنس باران داشتیم در کنارش خواب آسان داشتیم یا پدر اسطوره دنیای ما قهرمان باور زیبای ما قصه های هر شب مادربزرگ ماجرای بزبز قندی و گرگ غصه هرگز فرصت جولان نداشت خنده های کودکی پایان نداشت هر کسی رنگ خودش بی شیله بود ثروت هر بچه قدری تیله بود ای شریک نان و گردو و پنیر ! همکلاسی ! باز دستم را بگیر مثل تو دیگر کسی یکرنگ نیست آن دل نازت برایم تنگ نیست ؟ حال ما را از کسی پرسیده ای ؟ مثل ما بال و پرت را چیده ای ؟ حسرت پرواز داری در قفس؟ می کشی مشکل در این دنیا نفس؟ سادگی هایت برایت تنگ نیست ؟ رنگ بی رنگیت اسیررنگ نیست؟ رنگ دنیایت هنوزم آبی است ؟ آسمان باورت مهتابی است ؟ هرکجایی شعر باران را بخوان ساده باش و باز هم کودک بمان باز باران با ترانه ، گریه کن ! کودکی تو ، کودکانه گریه کن! ای رفیق روز های گرم و سرد سادگی هایم به سویم باز گرد! شب آرامی بود میروم در ایوان تا بپرسم از خود زندگی یعنی چه؟ مادرم سینی چایی در دست گل لبخندی چید هدیه اش داد به من خواهرم تکه نانی آورد آمد آنجا لب پاشویه نشست پدرم دفتر شعری آوردتکیه بر پشتی داد شعر زیبایی خواند و مرا برد به آرامش زیبای یقین با خودم میگفتم : زندگی راز بزرگیست که در ما جاریست زندگی فاصله آمدن و رفتن ماست رود دنیا جاریست!! زندگی آبتنی کردن در این رود است وقت رفتن به همان عریانی که به هنگام ورود آمده ایم دست ما در کف این رود به دنبال چه می گردد هیچ!! زندگی وزن نگاهیست که در خاطره ها می ماند زندگی درک همین اکنون است تو نه در دیروزی و نه در فردایی ظرف امروز پر از بودن توست زندگی پنجره ای باز به دنیای وجود تا که این پنجره باز است جهانی با ماست آسمان ...نور...خدا...عشق... سعادت با ماست فرصت بازی این پنجره را دریابیم درنبندیم به نور در نبندیم به آرامش پر مهر نسیم پرده از ساحت دل برگیریم رو به این پنجره با شوق سلامی بکنیم گذاشتم و کلا نظرتون رو راجع به وبلاگ ، قالبش ، آهنگش ، این پستش ، اون پستش ، نویسندش ** آنقدر دوستت دارم که که هرچه بخواهی همان را بخواهم اگر بروی شادم اگر بمانی شادتر ، تو را شادتر می خواهم با من یا بی من، بی من شادتر اگر باشی کمی و فقط کمی نا شادم و این همان عشق است... ** گاهی گمان نمیکنی ولی می شود ، گاهی نمی شود که نمی شود ، گاهی هزار دعا بی اجابتست گاهی نگفته قرعه به نام تو می شود گاهی گدای گدایی و بخت یار نیست ! گاهی تمام شهر گدای تو می شود!! ** اگر تنها ترین تنها شوم باز هم خدا هست او جانشین تمام نداشتن های من است. نفرین ها و آفرین ها بی ثمر است. اگر تمامی خلق گرگ های هار شوند و از آسمان هول و کینه بر سرم فرو بارد ، تو مهربان جاودان آسیب ناپذیر من هستی، ای پناهگاه ابدی تو می توانی جانشین همه بی پناهی ها شوی. اینم چند جمله از دکتر شریعتی که میگه: دوست داشتن از عشق برتر است. ( راستم میگه! ) * عشق بیشتر از غریزه آب می خورد و هرچه از غریزه سر زند بی ارزش است. اما دوست داشتن از روح طلوع می کند و تا هر جا روح ارتفاع دارد. دوست داشتن نیز ، همگام با آن اوج میگیرد. * عشق با دوری و نزدیکی در نوسان است . اگر دوری به طول انجامد ضعیف می شود و اگر تماس دوام یابد ، به ابتذال می کشد. اما دوست داشتن در روشنایی ریشه می بندد و زیر نور سبزمی شود و رشد می کند و از این روست که همواره پس از آشنایی پدید می آید. * عشق در دریا غرق شدن است و دوست داشتن در دریا شنا کردن. * عشق بینایی را می گیرد و دوست داشتن میدهد. نظرت چیه؟؟؟ در تنهایی خود لحظه ها را برایت گریه کردم! در بی کسیم برای تو که همه کسم بودی گریه کردم! در حال خندیدن بودم که به یاد خنده های سرد وتلخت گریه کردم! در حین دویدن در کوچه های زندگی بودم که نا گاه به یاد لحظه هایی که بودی واکنون نیستی ایستادم وآرام گریه کردم ولی اکنون می خندم آری می خندم به تمام لحظه های بچگانه ای که به خاطرت اشک هایم را قربانی کردم آری زندگی زیباست بدون تو زیباترم میشه
و. . . بگید خیلی خیلی ممنون.
| قالب جدید وبلاگ پیچك دات نت |
درباره سايت
یک شبی مجنون نمازش را شکست
بی وضو در کوچه لیلا نشست
عشق آن شب مست مستش کرده بود
فارغ از جام الستش کرده بود
سجده ای زد بر لب درگاه او
پر زلیلا شد دل پر آه او
گفت یا رب از چه خوارم کرده ای
بر صلیب عشق دارم کرده ای
جام لیلا را به دستم داده ای
وندر این بازی شکستم داده ای
نشتر عشقش به جانم می زنی
دردم از لیلاست آنم می زنی
خسته ام زین عشق، دل خونم مکن
من که مجنونم تو مجنونم مکن
مرد این بازیچه دیگر نیستم
این تو و لیلای تو ... من نیستم
گفت: ای دیوانه لیلایت منم
در رگ پیدا و پنهانت منم
سال ها با جور لیلا ساختی
من کنارت بودم و نشناختی
عشق لیلا در دلت انداختم
صد قمار عشق یک جا باختم
کردمت آوارهء صحرا نشد
گفتم عاقل می شوی اما نشد
سوختم در حسرت یک یا ربت
غیر لیلا برنیامد از لبت
روز و شب او را صدا کردی ولی
دیدم امشب با منی گفتم بلی
مطمئن بودم به من سرمیزنی
در حریم خانه ام در میزنی
حال این لیلا که خوارت کرده بود
درس عشقش بیقرارت کرده بود
مرد راهش باش تا شاهت کنم
صد چو لیلا کشته در راهت کنم.
منوی سايت
آرشيو سايت
پيوند ها
لینک های ویژه
طراح قالب
امكانات سايت